Driemaal was

Jij ging vreemd,
terwijl ik bij
een ander was.
De schuld kleeft,
wanneer ik
mijn handen was.
Het hart zwaar,
wilde dat ik
die ander was.
Maar wat is, is is.


Gedichtje over figuurlijke ontrouw (verwijdering, uit elkaar groeien), waar verwijt tevens schuld betekent. En waar het verlangen weer geliefden te zijn prevaleert. Maar zonder investering blijft alles wat zou kunnen zijn zoals het is.

nv-author-image

Erwin de Ruiter

"De ene mens tracht zich uit te drukken in boeken, een ander in laarzen; beide falen waarschijnlijk." - G.K. Chesterton

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *