#Chesterton

Politie en privacy

'Iedereen die geen anarchist is stemt in met het hebben van een politieagent op de hoek van de straat, maar het gevaar van dit moment is dat we de politieman halverwege de schoorsteen of zelfs onder het bed vinden.' - G.K. Chesterton

Vooruitgang

Quote: "Vooruitgang moet altijd betekenen dat we de wereld veranderen om aan de visie te voldoen, in plaats daarvan zijn we steeds de visie aan het veranderen."

Invloed op geloofsopvattingen

Quote: "Vraag veel hedendaagse christelijke denkers naar wie de meeste invloed heeft gehad op hun geloofsopvattingen, en ze zullen waarschijnlijk C.S. Lewis zeggen. Als je het C.S. Lewis had kunnen vragen zou hij G.K. Chesterton geantwoord hebben." - Relevant Magazine

Maakbaarheid als geloof

 

Een bijdrage van: Hans Schaeffer

Geen maakbaarheid maar scheppingsgeloof [1]

Ik wil beginnen met een stelling. ‘Maakbaarheidsgeloof’ is een contradictio in terminis. Kenmerkend voor geloof is de fundamentele aanname dat het belangrijkste, het meest waardevolle, het menselijk leven overstijgende nu juist niet maakbaar is.[2] Daarmee is niet gezegd dat menselijke activiteit en geloof onverenigbaar zouden zijn, integendeel. Maar menselijk handelen is niet iets waar je in kunt geloven. Geloven in de maakbaarheid is dan ook hetzelfde als wat G.K. Chesterton aan de kaak stelde toen hij sprak over ‘geloven in jezelf’.

Waarom komt u ons hinderen – deel 2

Een bijdrage van Willem Jan Otten: 'Het is verrukkelijk en uitdagend om al lezende in Chesterton de paradox van het orthodoxe denken aan den lijve te ondergaan: iemand die zich vrij denkt door de binding van het geloof te aanvaarden.'

Te absurd om te geloven

Quote: "Iets mag te triest zijn om te geloven of te slecht om te geloven of te goed om te geloven; maar het kan niet te absurd zijn om te geloven op deze planeet van kikkers en olifanten, van krokodillen en inktvis."

Waarom komt U ons hinderen

Een bijdrage van: Willem Jan Otten

Er is ergens een wrak, en wij zijn aangespoeld.

Orthodoxie is verschenen in 1908. De titel zou nu, in tijden van fundamentalismevreze, een provocatie zijn, en was het destijds in Londen minstens evenzeer. De dood van God, de bevrijding van dogmatische beknellingen, en een vooruitgangsgeloof: als dat we op een evolutionaire wijze van alle (bij)geloof verlost zouden raken, overheersten het publieke debat. Als in alle metropolen probeerden ook in Londen de spraakmakers het ene na het andere wereldbeeld uit dat het christelijke zou kunnen vervangen. De vrijzinnige ismes bloeiden, het modernisme explodeerde als een inktzwam, en tegelijkertijd klampten ongeruste anderen zich vast aan zelfgeknutselde pseudo-religiositeiten als theosofie en spiritisme.

My First Chesterton

Een bijdrage van: Hans de Witte

Eigenlijk was ik niet eens zo’n traditionele christen. De ideeën en beelden die ik had bij het hoe en waarom van God en Jezus waren alleen wat algemeen, wat ongevormd. Alsof ik met een waarheid leefde die her en der wat blanco was. In mijn geval kunnen boeken dingen veranderen, maar het meest logische boek, de bijbel, was… tja, was wat te bekend om op dat moment veranderend te zijn.

Verdediger van het geloof en het gezond verstand

Een bijdrage van: Gaston Durnez

Wordt de lachende profeet een lachende heilige?

“De lachende profeet”, zo noemde men hem ooit. Zal men hem ook eenmaal “de lachende heilige” noemen? Geen twijfel, als het afhangt van zijn Engelse supporters. Vorig jaar was “the holiness” van de geestige journalist, columnist, dichter; romanschrijver; tekenaar en radiospreker Gilbert Keith Chesterton het onderwerp van een conferentie in Oxford. Daar hebben geestdriftige specialisten en lezers besloten, een voorstel in te dienen bij de Vaticaanse instanties die moeten onderzoeken of iemand de eer der altaren waardig is.

Leid ons niet in vergeving

Een bijdrage van: Erwin de Ruiter

‘Leid ons niet in vergeving’, zo luidde een deel van het gebed van mijn dochter deze week. Ze heeft het ‘Onze Vader’ geleerd door het te zingen, en gebruikt het sinds die tijd als gebed voor het eten. Mooi, maar ze haalt de volgorde van de woorden en zinnen nogal eens door elkaar. Soms is dat ronduit hilarisch, zeker vanwege de plechtige en oprechte toon die ze gebruikt bij het opzeggen van het gebed.

Vraag of antwoord?

Waarom willen zo veel mensen alleen maar de negatieve slechtheid aantonen – en dan niet alleen door te demonstreren dat een specifiek iets slecht is, maar dat alle dingen slecht zijn?